Pagkalabas namin ng elevator, wala kaming makita ni isang tao na magtuturo sa amin papunta sa mga pintuan palabas—at sa nakakasilaw na liwanag ng araw sa Colorado. Habang naglalakad kami sa mga kalahating-liwanag ng pasilyo, sa wakas nakatagpo kami ng isang lalaking napansin ang aming kalituhan. “Parang magkakapareho ang mga pasilyong ito,” sabi niya, “pero naroon ang labasan.” Sa kanyang…

Mahilig mag-camping ang tatay ko. Gusto rin niyang mangisda at mangolekta ng iba’t ibang uri ng bato. Gustung-gusto rin niyang magtrabaho sa kanyang bakuran at hardin. Gumugugol siya ng oras sa paghuhukay, pagtatanim ng buto, pagbubunot ng damo, at pagdidilig ng halaman. Pero sulit naman ang mga resulta—magandang bakuran, masasarap na kamatis, at magagandang rosas. Taon-taon, pinuputol niya ang mga rosas.…

Nagsimula ang umaga ko na parang isang karera. Paggising ko, agad akong sumabak sa mga gawain. Dalhin ang mga bata sa eskuwela. Tsek. Pumunta sa trabaho. Tsek. Tuloy- tuloy kong tinapos ang bawat nakasulat sa listahan ko.

“...13. Mag-edit ng artikulo. 14. Maglinis ng opisina. 15. Magplano kasama ang aking grupo. 16. Sumulat ng tech blog. 17. Maglinis ng basement.…

Narinig mo na ba ang The Sewing Hall of Fame? Itinatag ito noong 2001 upang bigyang-pugay ang mga may “pangmatagalang ambag sa industriya ng pananahi.” Kasama rito si Martha Pullen, na pinarangalan noong 2005. Inilarawan si Martha bilang isang babaeng sumasalamin sa Kawikaan 31. Hindi rin siya nakalimot na kilalanin ang pinagmumulan ng kanyang lakas, inspirasyon, at pagpapala.

Kung may…

Ipinakita ko sa mga estudyante ko sa Sunday School ang litrato ng mga taong natutulog sa karton sa isang madilim na eskinita. “Ano ang kailangan nila?” “Pagkain,” sabi ng isa. “Pera,” sagot ng isa. “Isang ligtas na lugar,” sabi ng isa pa. Pagkatapos, isang batang babae ang nagsalita: “Pag-asa.”

Paliwanag niya, “pag-asa ang paniniwalang may magandang mangyayari.” Natuwa ako sa sinabi…

Nakatitig si Kizombo sa liyab ng apoy habang nagmumuni- muni tungkol sa kanyang buhay. Ano na ba ang mga nagawa ko? Wala pa masyado. Bumalik siya sa lugar na kanyang kinagisnan at nagtrabaho sa paaralang itinatag ng kanyang ama. Sinusubukan din niyang isulat ang kuwento ng buhay ng kanyang ama, na nakaligtas sa dalawang digmaang sibil. Naisip niya, Sino ba…

Halos idikit na ng Pastor ang hawak niyang pahina sa kanyang mukha. Malabo na kasi ang kanyang paningin. Gayon pa man, buong ingat niyang binasa ang bawat salita para sa mga nakikinig. Kahit ganoon ang sitwasyon, kumilos ang Banal na Espiritu sa pangangaral ni Jonathan Edwards upang palakasin ang loob ng libu-libong tao. At sa huli, nagpahayag ang mga ito…

Sobrang saya ko nang makahanap ako ng perpektong regalo para sa biyenan ko. May birthstone pa itong tugma sa kanyang kapanganakan! Nakakataba ng puso kapag nakakita ka ng angkop na regalo para sa isang tao. Pero paano kung hindi natin kayang ibigay ang regalong kailangan nila? Marami sa atin ang nagnanais na maibigay sa isang tao ang kapayapaan, kapahingahan, o pasensya.…

Minsan, nagulat ako sa bumungad sa akin nang buksan ko ang aming bintana. Wala akong makita kundi makapal na pader ng hamog. Ayon sa balita, “freezing fog” daw ito, na bihira sa aming lugar. Sinabi pa sa balitang mawawala raw ito makalipas ang isang oras at masisilayan na namin ang araw. Sinabi ko sa aking asawa na imposibleng mangyari iyon. Pero…

May isinulat na artikulo ang manunulat na si Jonathan Tjarks. Pinamagatan niya itong, “Nakikilala ba ng Anak Ko ang Iyong Pangalan?” Tungkol ito sa paglaban sa kanyang kanser at ang pagnanais na mapangalagaan ang kanyang asawa at batang anak. Isinulat ito ng tatlumpu’t apat na taong gulang na si Tjarks anim na buwan bago siya pumanaw. Bilang tagasunod ni Jesus…